فایل پاورپوینت کامل فرقِ فیلسوف و متکلم

فایل پاورپوینت کامل فرقِ فیلسوف و متکلم؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل فرقِ فیلسوف و متکلم شامل 31 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل فرقِ فیلسوف و متکلم را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل فرقِ فیلسوف و متکلم با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل فرقِ فیلسوف و متکلم با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل فرقِ فیلسوف و متکلم تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل فرقِ فیلسوف و متکلم را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فرقِ فیلسوف و متکلم :

از جمله فرقهایی که بین فلسفه و کلام وجود دارد، گونه روش شناسی این دو علم است. فیلسوف و متکلم، هر دو در معرفت شناسی بر عقل و ارزش استدلالهای عقلی تکیه می کنند؛ اما با این فرق که فیلسوف در استدلالها و دلیلها به مقدماتی استناد می جوید که در علم منطق آنها را (بدیهیات عقلی) می نامند، مانند محال بودن تناقض؛ ولی متکلم (مشهورات و مقبولات) را پایه استدلال قرار می دهد: مانند حسن و قبح عقلی. به همین سبب، فلسفه را (حکمت برهانی) و کلام را (حکمت جدلی) می نامند.
فرق دیگر فلسفه و کلام، در هدف شناسی آن دو نمایان می شود. علم کلام، سه هدف را دنبال می کند:
۱. روشن گری باورها و عقاید دینی.
۲. استوار سازی باورها.
۳. دفاع و رفع شبهه ها.
پژوهش و کندوکاو متکلم در راستای این هدفهاست.
در صورتی که فیلسوف، در برابر هدف خاصی از پیش تعهد ندارد، بلکه تنها در پی شناخت حقایق هستی و پیرو نتیجه شناختهایی است که با عقل آنها را به دست می آورد.
به دیگر سخن، پژوهشهای عقلی متکلم در رسیدن به حقیقتهای جهان، متعهدانه و در چارچوب شرع و پذیرفته شده های شریعت است، ولی فیلسوف در تحقیق و پذیرش نیتجه ها و دستاورهای آن آزاد است.
محقق لاهیجی، در مقدمه کتاب شوارق، این دو فرق و جدایی فلسفه و کلام را بیان کرده است.
(برابر رأی درست، فرق کلام و فلسفه به موضوع آنها نیست، بلکه باید هستی شناسی را موضوع هر دو علم دانسته و فرق آن دو را به روش بحث و مبادی ادلّه و قیاسات آنها، مربوط بدانیم؛ زیرا مبادیِ دلایل کلامی، باید به گونه ای باشد که با مسائل اثبات شده از راه ظواهر شرع، برابر باشد. برخلاف مبادی فلسفه که چنین برابری و مطابقتی با ظواهر شرع در آنها معتبر نیست و تنها برابری آنها با قوانین عقلیِ صرف، لازم است، خواه برابر ظواهر شرع باشد یا نه. اگر نتایج به دست آمده از مبادی فلسفی با ظواهر شرع برابر بود، چه بهتر و گرنه ظواهر شرع را از راه تأویل، با قوانین عقل برابر و همساز می کنند. )[۱]
در دنیای فکر جدید که مسائل فلسفه و کلام دگرگونی یافته و شاخه ای در فلسفه با نام (فلسفه دین) پدید آمده، نیز هم چنان فرق فیلسوف دین و متکلم مورد نظر است؛ چرا که در کلام، دین از درون و با تعهد و اعتقاد مطالعه می شود، ولی در فلسفه، دین، از بیرون و بدون تعهد و پای بندی و اعتقاد. [۲]
برابر این دو ویژگی و فرق میان فلسفه و کلام، میرداماد و میرفندرسکی شخصیت فلسفی و کلامی دارند. پاره ای درنگها و سِگالشهای هستی شناسی ایشان مرز نایافته و فلسفی است و پاره ای دیگر هدف گرایانه و بر مدار روشن گری و استوارسازی باورهای دینی. اگر چه، در این بخش نیز، بیش تر از رهیافتهای فکر فلسفی خود بهره گرفته اند و از آن که باگذر از ظواهر شرع، به ژرفای نهفته آنها برسند، پروا نکرده اند.
در دنیای اسلام، بویژه در میان شیعه، چون فلسفه با حقیقتهای دینی و اندیشه های برآمده از دین، همراهی و برابری نشان داد و اصول و جهان بینی این دین را به خوبی روشن کرد. متفکران و فلاسفه اسلامی فلسفه را خادم کلام و هدفهای کلامی قرار دادند، بی آن که از ویژگیهای آن؛ یعنی از شیوه برهانی و قلمرو آزاد آن چیزی بکاهند. این مهمّ، از روزگار خواجه نصیر بیش تر آشکار شد.
کلام، کم وبیش، سبک جدلی خود را به کلی کنار نهاد، متکلّمان پیرو حکمت برهانی شدند و گفتاگوهای کلامی، رنگ فلسفی گرفت.
شهید مطهری می نویسد:
(فلاسفه شیعی متأخر از خواجه، مسائل لازم کلامی را در فلسفه مطرح کردند و با سبک و متد فلسفی آنها را تجزیه و تحلیل کردند و از متکلمین، که با سبک قدیم وارد و خارج می شدند، موفق تر بودند. مثلاً صدرالمتألهین، یا حاجی سبزواری، اگر چه در زمره متکلمان به شمار نیامده اند؛ اما از نظر اثر وجودی از هر متکلمی اثر وجودی بیش تری داشته اند. )[۳]
استاد شهید، علت این دگرگونی در دانش کلام شیعی را، همسازی و نزدیک تر بودنِ سبک و روش فلسفه به زبان منطقِ اصلی پیشوایان دین و متون اصلی اسلام: قرآن، نهج البلاغه، روایات و ادعیه امامان معصوم(ع)، بیان می کند.
فیلسوفان شیعه، وقتی دریافتند روش فلسفی بهتر از روش کلامی می تواند به خدمت هدفهای دین درآید، با همان ابزار و روش به بحث درون دینی نیز پرداختند.
پس در دنیای اسلام، فلسفه و کلام دو راه جدا و نابرابر نیستند، بلکه دو روی یک سکه اند که از یک نگاه کلام و از نگاه دیگر فلسفه است. شاید این هماهنگی و برابری از آن جاسرچشمه گرفته باشد که در معرفت اسلامی، هیچ گونه نا سازگاری میان عقل و دین وجود ندارد. برخلاف دیگر ادیان که به دلیل نداشتن متن دینی خالص، نمی شود میان دستاوردهای عقل فلسفی بشر و آموزه های دین نسبتی برقرار کرد. در اسلام دستاوردهای عقلی در هستی شناسی فیلسوفان، به همان اندازه با آموزه های وحی هماهنگی و برابری دارند که دستاوردهای عق