فایل پاورپوینت کامل نکوداشت حضرت معصومه (ع)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نکوداشت حضرت معصومه (ع) :

بسمه اللّه الرّحمن الرّحیم[۱] اَلَمْ ترَ کیف ضربَ اللَّهُ مَثلاً کلمه طَیبَه أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِی السَّماء تُؤْتی أُکلها کلّ حینٍ بِإِذْنِ رَبّها وَ یضرِبُ اللَّه الأَمْثال لعلَّهُمْ یتَذَکرون (ابراهیم / ۲۴-۲۵). «آیا ندیدی چگونه خداوند کلمه طیبه (گفتار پاکیزه) را به درخت پاکیزه ای تشبیه کرده که ریشه آن در زمین ثابت و شاخه آن در آسمان است. هر زمان میوه خود را به اذن پروردگارش می دهد خداوند برای مردم مَثَل ها می زند، شاید یادآور شوند».

گفتار خود را با این آیه مبارکه آغاز می نمایم و از عزیزانی که این فضای روحانی را در این مکان مقدّس فراهم آورده اند، سپاسگذارم. ما در کنار مرقدی هستیم که شیخ صدوق، از پدر بزرگوارش علی بن بابویه، و او از استادش علی بن ابراهیم قمی، و او از پدرش ابراهیم بن هاشم، و او از شیخ حدیث، سعد بن سعد (که همگان از ثقات و مورد اعتماد می باشند) و او از امام هشتم علیه السلام نقل می کند که من (سعد بن سعد) از امام هشتم علیه السلام درباره دختر موسی بن جعفرعلیه السلام فاطمه معصومه علیها السلام پرسیدم آن حضرت در پاسخ سؤال من فرمود: «مَنْ زارَها فَلَها الجنّه»[۲] زیارت وی (با حفظ شروطی که در همه زیارات آمده است) مایه ورود به بهشت است. یکی از نشانه های عظمت و بزرگواری این بانو، ورود زیارتنامه مستقل درباره اوست، زیرا تمام زیارتنامه هائی که از معصومین نقل شده است، مربوط به امامان معصوم است، ولی کمتر فرزند امامی داریم که درباره او، از امام معصوم زیارت مستقل وارد شده باشد. بنابراین، برای زائران و مجاوران و مردم با ایمان قم، مایه افتخار است که در کنار مرقد این بانوی بزرگ زندگی کرده، و از معنویت این بارگاه ملکوتی بهره مند گردند. از نظر تاریخ، فرزندان سعد بن مالک، یعنی عبداللّه و احوص در اوائل سال های هشتاد هجری به سرزمین قم پناهنده شدند. و این جا را برای خود و بستگان خویش که همگی از شیعیان علی علیه السلام بودند، به عنوان پایگاه برگزیدند. و در نتیجه چراغ تشیع از اواخر نخستین قرن هجری در این شهر برافروخته گشت ولی آنچه سبب شد که این نقطه از کشور اسلامی، سالیان دراز به صورت پایگاه شیعی درآید، و شعاع تشیع، شرق و غرب آن را فراگیرد، وجود مرقد فاطمه معصومه علیها السلام در این شهر بود که به این نقطه، معنویت خاصی بخشید. گفتنی است که ریشه تشیع در قم، به عصر امام باقرعلیه السلام برمی گردد، به گواه این که شیخ طوسی در رجال خود از شش نفر نام می برد که همگی قمی بوده اند. البته این نه بدان معناست که ایرانی بوده اند، بلکه غالباً از شاخه های قبیله اشعری بوده که در شهر قم مأوی گزیده بودند و آنان عبارتند از:

۱- اسحاق قمی[۳] ۲- سلمان بن خالد طلحی قمی[۴] ۳- شعیب بن بکر بن عبداللّه بن سعد اشعری قمی، از راویان حدیث از امام باقر و صادق علیه السلام[۵] ۴- عیسی بن بکر بن عبداللّه[۶] ۵- موسی بن بکر بن عبداللّه[۷] ۶- محمد بن الیسع بن حمزه قمی[۸] و هر چه زمان به پیش رفت و انوار اهل بیت علیهم السلام بر نقاط مختلف جهان بیشتر تابید، حضور مردم، به ویژه قمی ها در محضر آن بزرگواران فزونتر شد، و لذا شیخ طوسی در کتاب رجال خود تعداد یاران قمی امام صادق علیه السلام را ۱۳ نفر، و امام کاظم علیه السلام را ۵ نفر و حضرت رضاعلیه السلام را ۲۶ نفر و امام جوادعلیه السلام را ۱۲ نفر و امام هادی علیه السلام را ۲۱ نفر و امام عسگری علیه السلام را ۱۱ نفر برشمرده است. [۹]

عالمان قم در عصر امامان اهل بیت علیهم السلام

تعداد راویان حدیث از امامان معصوم فزونتر از آن است که در این گفتار یا نوشتار بیاید ولی در اینجا به نخبگانی از اهل قم که همگی از یاران امامان می بودند یا از نظر زمانی فاصله کمی با عصر آنان داشته اند، اشاره می کنیم:

۱- زکریا بن آدم اشعری قمی

علی بن مسیب خدمت امام هشتم علیه السلام عرض می کند: راه من دور است و دسترسی به شما ندارم، از چه کسی دین خودم را بیاموزم؟امام هشتم علیه السلام فرمود: «مِنْ زکریا بن آدم، المأمون علی الدین والدنیا» «دین خود را از زکریا بن آدم بیاموز که هم در امور دینی و هم در امور دنیایی امین است». خوشبختانه قبر این عالم بزرگ هم اکنون در مقبره شیخان قم، مزار خاص و عامّ است، و خود نشانه تشیع در قم در عصر امام هشتم علیه السلام (۱۴۸ -۲۰۳ ) می باشد.

۲- سعد بن عبداللّه بن ابی خلف اشعری قمی (م ۳۰۱)

این شخصیت بزرگ دارای آثار فقهی و روایی است و کتابی درباره «فوق الشیعه» دارد، و بنا به نقلی، خدمت امام عسکری علیه السلام رسیده و از او حدیث شنیده است[۱۰].

۳- محمد بن علی بن محبوب

نجاشی در حق وی می گوید: ثِقَهٌ، عینٌ، فقیهٌ، صحیحُ المذهب، آنگاه به ذکر اسامی کتابهای وی می پردازد[۱۱]. شیخ طوسی او را در عِداد کسانی یاد می کند که عصر ائمه را درک کرده ولی تمام روایات او از ائمه با واسطه است[۱۲].

۴- احمد بن ادریس

وی از مشایخ کلینی، معروف به ابوعلی اشعری متوفای ۳۰۶ و از علمای بزرگ در عصر خود می باشد. و از راویان حدیث از محمد بن علی بن محبوب می باشد.

۵- علی بن بابویه(م ۳۲۹)

وی از مشایخ بزرگ شیعه و کتابهای او مرجع برای عالمان و فاضلان می باشد، حتی رساله فقهیه او، مورد استناد فقهای شیعه است. شهید می گوید: در مسائلی که روایتی در دست نباشد، عالمان شیعه به رساله او مراجعه کرده و طبق آن فتوا می دادند[۱۳].